De huidige informatieverstrekking, en dus ook het halfjaarlijkse wapenrapport, is inderdaad te summier en te weinig transparant om op een degelijke wijze het gevoerde beleid te controleren. Er is pas een degelijke controle mogelijk als de burger zicht krijgt op wat er op het vlak van wapenhandel precies geleverd wordt, aan wie en in welke hoeveelheden. De burger heeft recht op deze controle en aldus ook op de nodige informatie daarvoor, of die nu ter beschikking wordt gesteld via rapporten of via de debatten in de desbetreffende commissie. Een commissie die weet dat de burger over haar schouders meekijkt, zal er trouwens alle baat bij hebben om haar taken zo goed mogelijk uit te voeren. Ongenuanceerde of al te overhaaste beslissingen kunnen op die manier vermeden worden. Wapenleveringen aan landen in oorlog, zoals in 2002 gebeurde bij de levering van ruim 5000 FN Minimi machinegeweren aan Nepal, zouden op die manier eerst voorwerp kunnen zijn van een degelijk maatschappelijk en wetenschappelijk debat. Openbaarheid van bestuur verhoogt aldus het democratische gehalte van het beleid en de actieve betrokkenheid van de burger.

Commercieel argument klopt niet
‘Om de gegevens betreffende de wapenleveringen transparanter te maken, moeten de individuele vergunningen van de wapenfabrikanten openbaar gemaakt worden, en dit leidt tot commerciële schade.’ Tegenstanders van het openbaar maken van de Subcommissie voor Wapenhandel halen dit argument vaak aan om hun gelijk te halen. Dat dit argument onjuist is, blijkt uit het openbaar maken van de milieuvergunningen. Dat gebeurde jaren geleden zonder dat het bedrijfsleven daar ook maar enige schade van ondervond. Het zijn trouwens de bedrijven zelf die vaak uitpakken met de binnengehaalde contracten om zo hun beurswaarde op te krikken. In andere landen zoals Nederland of zelfs de VS worden deze gegevens vrijgegeven via wettelijk geregelde publiciteit of op basis van de regeling betreffende de openbaarheid van bestuur. Ook het concurrentie-argument houdt dus geen steek.

Openbaarheid van bestuur
Kurt De Loor pleit dan ook voor het volledig openbaar maken van de handelingen en de rapporten van de Subcommissie voor Wapenhandel. Het kan niet dat een overheid, anno 2004, nog steeds denkt dat bepaalde informatie voor de burger moet geheim gehouden worden. Tot slot: het decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van bestuur zegt duidelijk dat de burger recht heeft op informatie. Met andere woorden, als de overheid de burger ook maar een beetje serieus neemt, moet er openbaarheid van bestuur zijn, dus ook in de Subcommissie voor Wapenhandel.