Volgens Kurt De Loor kan je niet anders dan tot de conclusie komen dat ‘goed bestuur’, toch een van de grote verkiezingsbeloftes van premier Leterme, in de huidige omstandigheden onmogelijk is. Zeker als je het aantal ingetrokken en uitgestelde beloftes, woordbreuken, tegenstrijdige uitspraken, uitvluchten en vreemde hersenkronkels van CD&V en N-VA bij elkaar optelt.  

Een kleine en zeer onvolledige bloemlezing volstaat, aldus Kurt De Loor: “Voor het splitsen van B-H-V was er volgens Leterme slechts 5 minuten politieke moed nodig. Het dossier zit ondertussen meer dan ooit in het slop, maar CD&V zit wel mooi in de regering. Een grote staatshervorming was een conditio sine qua non voor het kartel. Nu volstaat plots ‘het vooruitzicht’ op een staatshervorming en wil Bart De Wever van 15 juli zelfs geen ‘fetish’ maken. Al maanden predikt CD&V ‘goed bestuur’ maar de recente regeringsvorming, zonder minister van begroting en met een groot aantal staatssecretarissen, is allerminst een voorbeeld van goed bestuur en creëert sowieso geen positief gesternte om ‘goed bestuur’ onder te kunnen voeren. Tijdens de verkiezingscampagne zette CD&V-kopman Yves Leterme zich uitdrukkelijk af tegen de paarse beloftecultuur. Negen maanden later belooft de premier eveneens 200.000 jobs. Leterme I heeft een intentieverklaring opgesteld waartegenover geen enkele financiële garantie staat en spiegelt de bevolking iets voor waarvan men zelfs niet weet of het haalbaar is.

 

 N-VA maakt deel uit van de meerderheid, maar geeft de regering Leterme I geen volledig vertrouwen. Volgens Bart De Wever mag deze ‘ongemakkelijke houding’ niet te lang duren. Hij heeft een punt, want de positie van N-VA, dat wel (zij het niet volmondig) het vertrouwen geeft aan de regering maar tegelijkertijd niet in diezelfde regering wil stappen, valt aan een gewone sterveling niet meer uit te leggen.” En op Vlaams niveau is het volgens Kurt De Loor al niet beter. “Vorige week verklaarde Vlaams Minister van Welzijn Vanackere in een interview doodleuk dat het ‘geen gelukkige keuze was om met de wachtlijsten in de welzijnssector als thema naar de kiezer te trekken’. Zo is het uiteraard makkelijk; een van de belangrijkste verkiezingsthema’s tijdens de rit zomaar intrekken nadat hij heeft vastgesteld dat de wachtlijsten in de gehandicaptensector langer zijn dan ooit!”

Kurt De Loor stelt vast dat sp.a in 2007 wel met een realistisch programma naar de kiezer trok en daarvoor afgestraft werd, terwijl CD&V/N-VA de bevolking iets voorspiegelde waarvan het kartel vooraf wist dat het niet haalbaar was. De huidige situatie viel dus te voorspellen. Kurt De Loor: “Alhoewel, soms overtreft de realiteit de fictie.”  

Met deze ludieke actie wil Kurt De Loor de mensen toch wel een maatschappelijk belangrijke boodschap meegeven, namelijk dat politiek niets te maken heeft met loze beloftes, sympathieke of bekende koppen en krasse uitspraken, maar wel met maatschappelijke keuzes, actiepunten en daden. Het verhaal moet, volgens De Loor, voor en na de verkiezingen hetzelfde zijn. Kurt De Loor: “Politiek is belangrijk, en niet alleen omdat het om het belastingsgeld van de burgers gaat, maar ook om het maken van bewuste keuzes zoals veel of weinig gezondheidszorg, veel of weinig sociale bescherming, veel of weinig kwaliteitsvol werk, veel of weinig aandacht voor pensioenen, betaalbare woningen, enz.”  

De Vlaams volksvertegenwoordiger wil de bevolking in elk geval oproepen om het gevaarlijke bochtenwerk van CD&V/N-VA met de nodige zin voor kritiek te volgen, maar het zeker niet na te doen in het verkeer. “Stel je voor waar je dan zou belanden!? Toegegeven, sommigen geraken er blijkbaar mee in de Wetstraat; ja, zelfs in de Wetstraat 16. Maar welke kiezer wordt hier beter van? En wie gelooft die mensen nog? Niemand toch...”